Żbikowice

Żbikowice, czy Zbychowice, a może Sołbkowice, czy też Spytkowice?

Ostateczna nazwa Żbikowice pojawia się po raz pierwszy w historii w 1333 roku, wpisana w dokumencie erekcyjnym kościoła parafialnego w Jakubkowicach. W tym też roku królowa Kinga została siostrą Zakonu św. Klary w Starym Sączu i ofiarowała Zakonowi m.in.: Żbikowice wraz ze Stańkową i Wolą Stańkowską.

Według Jana Długosza Żbikowice należały do parafii Jakubkowice. W wiosce tej znajdowały się wówczas 4 łany kmiece (i każdy kmieć płacił za pole czynsz) oraz cztery zagrody, za które zagrodnicy płacili odpowiednio po: 12 groszy, 6 groszy, a dwóch po 8 groszy. Dokładne zapiski w „inwentarzu” Klarysek z 1614 roku dowodzą, iż w Żbikowicach było 8 gospodarzy, zaś pozostali mieszkańcy byli zagrodnikami. Zapisane są nazwiska gospodarzy: Andrzej Dadał, Tomasz Kotas, Jan Gwiżdż, Michał Oleksy (kołodziej), Maciej Gródek, Jan Krupek, Łukasz Bednarz.

Z zapisków dowiadujemy się, że w Żbikowicach pracowały dwa młyny, była też i karczma.

Najbardziej reprezentacyjnie wyglądał żbikowicki dwór, do którego wjazd znajdował się od strony Wronowic.

W XVIII w. dzieje Żbikowic wpisali się niemieccy koloniści (11 rodzin), którzy nabyli ziemię z rozparcelowanego folwarku. Na początku XIX w. pojawili się w Żbikowicach Żydzi, którzy prowadzili karczmę i sklep. W historię Żbikowic wpisały się również siostry zakonne ze Zgromadzenia Rodziny Marii. Dwie siostry uczyły w miejscowej szkole od 1914 roku do II wojny światowej.

Przy szosie (na wprost kościoła parafialnego w Żbikowicach), znajduje się kaplica pod wezwaniem Matki Boskiej Bolesnej. W 1855 roku ksiądz Gabryjelski poświęcił cmentarz choleryczny, na terenie którego w 1868 roku wybudowano kaplicę. Kościół parafialny w Żbikowicach pod wezwaniem Matki Boskiej Bolesnej zbudowany został w latach 1958 – 1961.
(Z albumu "Ta Ziemia Sercu Najbliższa")