Bilsko

Bilsko to miejscowość, której początki datuje się na około 1333 rok. Wówczas królowa Jadwiga funduje parafię w Jakubkowicach i przyłącza do niej swoje wsie, między innymi Bilsko.

Do Bilska należały: pole zwane bielskie, część rzeki Białej, Ostra Góra, las, Kamyk, dwie Wole.

W 1384 r. była to współwłasność: Tomasza, Jana i Świętosława z Bilska. Jednym z pierwszych właścicieli Bilska byli również: Jan Wierzbięta i Mikołaj Wiernek.

W XV w. na terenie Sądecczyzny znajdowały się posiadłości rycerskie, między innymi rodu Janinów, zaś Bilsko było ich rodową wsią, od którego urobili sobie nazwisko Bielskich. Większość wsi, które w 1333 r. zostały wymienione w dokumencie królowej Jadwigi, znalazło się później w rękach Bielskich. W 1505 r. Jan Wiktor, właściciel Wiatrowic Bilska kupił za 110 grzywien wieś Jakubkowice.

Od ponad 670 lat Bilsko należy do Parafii Jakubkowice, obecnie Łososiny Dolnej.

Idziemy drogą przez wieś. Opodal drogi płynie potok. Ten, którego wody zasilił w górnym biegu potok rąbkowski. Potok bilski ukryty wśród rozłożystych gałęzi wierzbowych, to znów widoczny wśród kęp niezapominajek. Wije się, dzwoni srebrnymi pluskami przenoszonej z kamienia na kamień przeźroczystej wody.

Bilsko to duża wieś, licząca 1200 mieszkańców.

Drogi przechodzące przez wieś wiążą się krzyżem na szczycie zasiedlonych wzgórz.

Domy porozrzucane wokoło gubią się w fałdach ziemi, wśród drzew, potoków i rozstajów.

Wielkie połacie sadów mienią się różnymi odcieniami złota, czerwieni i zieleni, a dorodne jabłka aż kuszą by je skosztować!

Tutaj mieszka p. Piotr Zelek, który przez 28 lat sołtysował w Bilsku, a jeszcze i dzisiaj służy młodym swoim doświadczeniem.

Tutaj również mieszka i aktywnie działa przewodnicząca miejscowego Koła Gospodyń – p. Helena Studzińska, seniorka wśród przewodniczących kół z terenu Gminy, która prężnie kieruje bilskim Kołem Gospodyń.
(Z albumu „Ta Ziemia Sercu Najbliższa”)